14 Kasım 2010 Pazar

3-10 yas arası cocuklar..

kucuk bir kardesınız varsa ya da cevrenızde kucuk cocuklar varsa (mahallede,sülalede,yegen,kuzen,dayı/amca oglu/kızı gibi) hepinizin dikkatini “aglayarak yaptırma” durumu cekmıstır. facia gibidirler. herhangı bırsey ısterler.( mesela, dısarıda oynamak gibi. )anne-baba ya da istedigi her kimse isteklerıne karsılık olarak “hayır” yanıtını verdıgınde; önce bir güzel suratlarını asarlar,sonra hafif hafif alt dudak sarkıtılarak gözlerini doldururlar ve ardından tekrar sorarlar “cıkabilir miyim,lütfen.” bu sefer dıkkatınızı cekmıstır kı normalde asla kullandıramayacagınız bir rica kalıbını sıze yoneltırler “lütfen.” aldıkları yanıt eger tekrar “hayır” ıse bu sefer o sarkan dudak,dolan gözler ,devrilen bakıslar facia gibi bir cıglıkla -kafanızı sısırır- aglamaya doner ki o ne bıcım aglamadır sanarsınız bırıne bısı olmus ölmüs kalmıs gibi aglarlar. dısarı cıkmadıkları takdır de de susmazlar ve siz eger dayanamayacagınız dusuncesıyle aglayısına karsılık olarak ” sesın kısılsın emi;giyinde cık nereye cıkıyorsan” dersenız o zaman cocuk aklıyla sunu hemen kavrarlar “acıtasyon daima zafer demektir!” harika bısıdır aslında bu ailenizin ya da ınsanların en zayıf noktası. toplumca bıle dayanamıyoruz “ah canım yazıkk” gibi sözler sarf eden duyarlı bır mılletız bız. her neyse konumuz toplum degil cocuklar ! nerede kalmıstım hah evet, eger “yok ben ugrasırım senınle aglayarak her istedigini yaptıramazsın bana” mantıgında yaklasırsanız bu sefer cocuk yetısme sırasında “evet onlar buyuk ve onların ıstedıklerını yapmalıyım yoksa benı aglatır ve umursamaz” dıye dusunuyorlar ki bu da ilerisi icin bize hicbir kazanc saglamaz. “cocuk aklıyla olurmu oyle sey” demeyın oluyor. kucuk kardesım dehset sekılde rahat yetısıyor. annem kızsa anneannem ya da bana, anneannem kızsa annem ya da bana, ben kızarsam da annem ya da anneannem e kaçarak kıçını kolluyor. herkes birden yüklenirse de aglayarak işin icinden sıyrılmayı planlıyor ve genelde basaramıyor. ama sunu da cok iyi biliyor kendımızı aglayarak ona kullandıracagımız ve kullandırmayacagımız konuların ne oldugunu ve isteklerini ne sekilde ifade etmesi gerektigini. “dogru yol bu mu yani ?” derseniz ne bilim ben yahuu psikolog olan annem ben değilim… :D 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder