22 Aralık 2010 Çarşamba

bir yerden sonra pes edilmeli..


Hayatımın öyle bir yerine geldim ki. Artık bir çok noktada tahammül edemiyor "yeter!" diyip pes ediyorum.
İnsanlar için mücadele etmek,bir şeyler yapmaya çalışmak hatta onları dinlemek bile beni yoruyor.

Ne oldu da hümanist Ahtel çekip gitti?

En güvendiğim,arkadaşım,dostum dediğim insanların arkamdan konuşup benimle sidik yarışına girdiklerini görmek çok koydu. "Ay lütfen,Ahtel de kim?" dediklerini duymak gerçekten şok etkisi yarattı. Sonra yine öz kardeşim gibidir,canımdır dediğim kişinin sözlendiğini cartını curtunu Facebook tan öğrenmekte bayağı koydu. Onca sene bir şeyler paylaş,her anında yanında ol...En mutlu anında o haber bile vermesin sana. Bütün bunlara  "Nerede hata yapıyorum?" diye sorarken, sevdiğim erkeğin askere gitmesiyle daha da boka sardırıyorum hayatımı.

Askerlik derken?

Bornovaya düşen şanslı bir asker olmasına rağmen..I-ıh. Ben bunaldım ondan. Asker kafası hiç hiç iyi değil. Bir çok insanın kafayı yemesini sağlar orası.  Bakınız eskiden sevdiğim çocuk. Şimdi kendime soruyorum da.. Hiçbir ortak payda yok. Hayatlarımız,uğraşlarımız.. Hiçbir yerde kesişmiyorlar bile.. "Peki niye o?" diye soruyorum bu seferde kendime.. İzmir'de boşlukta olduğum döneme denk gelmesi benim açımdan etkili olması ve onun içinde sanırım sevgilisinden yeni ayrılmış olduğu bir dönem olması çok etkili.

Peki nereye kadar giderdi ki?

Hiçbir yere gitmezdi. Hayatımda en nefret ettiğim "Eski sevgililerle yaşayan" daha düzgün tabirle " Geçimişte Sekip Duran" erkek modeli. Birde derler ya, "erkekler cabuk unutur." siz öyle sanın. Erkekler unutmuyorlar. Ya da bana unutmayanı denk düştü. Ancak yerimde kim olsa "Yeter artık!" derdi. Sürekli durmadan eski sevgililer,eski yaşananlar,eski anılar,eski fotoğraflar,egolar... derken ben kendime "Ne yapıyorum ben?!" diye sorgulamaya başladım. İşte o dönemde bitirdim kendisini. Ancak Izmir'e geldi cart curt askerliği de şansıma fakultemin dibinde. Keşke yanına gidecek fırsatım olsaydı. Keşke gitmeseydim hiç. Keşke Izmir olmasaydı başka bir yer olsaydı diyorum.

Peki şimdi ne mi yapacağım?

Bugüne bitti gözüyle bakarsam, yarın noter,muhtar,karakol falan işlerim var şu krediler için. Cuma da önemli bir sınavım var. Cumartesi de Istanbul yolcusuyum. 5 Ocağa kadar da Istanbuldayım. 7sinde yemin töreni ona zaten anne-babası da gelecek. Hoş kuzenimde Narlıderede asker. Onun içinde teyzemler cart curt gelecek. Yani ben gitmeyebilebilirim. Dur bakayım? Şimdilik atlattık mı? Bence atlattık gibi duruyor.. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder