10 Aralık 2010 Cuma

- Burası benim alanım..
- Evet.
- O halde neden korkuyorum yazmaktan?


- Kağıdı karalayacağına yazsana her şeyi.
diyor aynadaki ben. Sonra devam ediyor..

- İtiraf etmekten mi korkuyorsun yoksa? İnsanlar konu sen iken umrunda olmadığına göre onlardan korkuyor olamazsın dimi? Onların düşüncelerini önemsemek zorunda değilsin sonuçta? Bu bir fikir yazısı da değil ki yorumlasınlar.. 
… 
Dur bir dakika.. Hey hey hey (!). Yoksa.. yoksa sen kendinden mi korkuyorsun? Olan biten her şeyi kendine sesli olarak itiraf etmekten mi korkuyorsun? 

… 

   Dayanamıyorum buna. Sessizliği bozmalısın yeter artık.. 
Beni dinle ! Yeni bir başlangıç yapıyorsun -sana diyorum dinle beni başını çevirme- artık çok az kaldı. Bu kez seçim sana aitti ve sen seçimini yaptın. Her türlü riski tekrar almaya hazırsın. Kötü geçmiş, eski insanlar, kötü alışkanlıklar yok. 
Anlıyor musun beni? Hey yapabilirsin bunu. Sana güveniyor ve sana inanıyorum.
Hemen yanıt veremedim. Aynada kendime bakarken tek bir damla süzüldü istemsizce yanağımdan.. O yaşı sildim. Kendime baktım : 
- Söz veriyorum. Her şey için.. Güvenin için… 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder