11 Ocak 2011 Salı

Izmir de sevilir.

Seviyorum burayı aslında.
Ailemi evimi arkadaşlarımı çok özlesem de. 
Artık burada da arkadaşlarım var diyebiliyor olmak çok güzel. 
Gezip tozabiliyoruz. 
Tiyatroya sinemaya gidebiliyoruz. 
"Sıcak şarap içmek istiyorummm" diye krizlere girdiğimde "Hadii şarapçıya gidiyoruzzz" diyen arkadaşlarım var artık. 
Sanki hayatımda ilk kez arkadaşlarım oluyormuş gibi yazıyorum dimi?
Ehehe hayır oyle değil. 
Ancak Izmir'e geldiğimden beri ev arkadaşlarımın gölgesinde olduğumdan özgür olmak çok güzel geliyor. 
Ev arkadaşlarımın gölgesi dediysem de onlarla dakka başı değildim. Ama evden dısarı pek cıkmıyor gezmiyordum. Geldiğimden beri Izmir in hiçbir yerıne gitmedim dersem yerı var. 
Ama simdi degıstı durumlar. 
Geziyorum.
O bende "yeter Ahtel. Kaldır kıçını ve çık dışarı." isyanı geldi çattı ve ben "kendim gibiyim" artık.
Bu yüzden izmir de güzel..
Çok cici insanlarla tanışıyorum.. 
Blogcu da olsa.. Olmasa da.. Okuldan da olsa.. Olmasa da hepsi güzel insanlar.. 
Bu yüzden diyorum ki...


Izmir de bir şansı hak ediyor (: 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder