22 Şubat 2011 Salı

"Denedim" en azından...


Alışkanlıklar da özlenir.
Bazen bir melodi duyarsınız ve eski anılar canlanıverir aklınız da.
Eşlik edersiniz parçaya.
“O an”ı tekrar yaşamak istersiniz.
“O an” a odakladığınızdan kendinizi, karşı tarafın tepkisini hesaba katmazsınız.
“Özledim.” “Teşekkür ederim.” “ Hatırlıyor musun?” “ Ah ne de güzel günlerdi...” demeniz yeter her şeyi mahvetmeye.
Bazen siz istersiniz olmaz.
Bazen siz istemezsiniz yine olmaz.
Böyle bir döngü de hayal kırıklıklarını önlemek adına,
Açın müziği.
Ağlayın.
Zırlayın.
Gülün kendi kendinize.
Kahkaha atın.
Bir kadeh destekleyici de alın.
Kim deli diyecek saçmalamayın.
Dese de yeridir zaten.
Kendi başınıza yaşayın anılarınızı.
Ya da.
Siktir edin.
Geçmiş.
İyi ya da kötü geçmiştir.
Müziğin sesini biraz daha açın.
Derin nefes alın.
Rahatlayın.
Yazı bitti.
Nokta.


1 yorum: