8 Şubat 2011 Salı

Kendime Not #2


Uyuşturuyorlar beynimi..
Beni..
Düşüncelerimi..
Hareket bile edemiyorum..
Bomboş ekranı bakıp...
Dalıyorum uykuya..
Ilacları aldıgımda rüyalarımı bile yönetemiyorum..
Ele geçiriyor beni rüyalarım..
Korkuyorum..
Çoğu zaman anlam veremediğim bir çok şey..
Sırf konuşacak üç beş lafımız olsun diye yapıyor bunu doktor biliyorum..
Anlatıyorum rüyalarımı..
Dinliyor..
Sonra bir şeyler karalıyor elindeki kağıtlara..
Notlarına göz atıyor..
"Bu ilaçları da alman gerekiyor.." diyor..
Gözyaşlarım süzüldüğü halde "ağlamıyorum ben" diye inkar ediyorum..
Diyorum ya artık insanlara inanmıyorum..
Sevmiyorum onları..
Değer vermiyorum onlara..
Hak etmiyorlar..
Ne saygıyı.. 
Ne töleransı..
Ne güveni..
Yanımda olanlar... Dostlarım mı?
Onlardan bazıları belki de gerçekten varlar.. 
Diğerlerine de inanmıyorum..
Bu ilaçlar..
Bu ilaçlardan olsa gerek..
Beynimi..
Beni..
Uyuşturuyorlar..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder