12 Şubat 2011 Cumartesi

X ve Z..



Bölüm #1



Ilk görüşte aşk’a inanır mısınız??
Bende inanmam..
Ya da inanmazdım demeliyim..
Belki de hala inanmıyorumdur bu da aşk değildir belki..
Kim bilir..
Peki ya tesadüfler..
Onlar gerçekten varmı?
Filmlerde olduğu gibi tesadüfler varmı?
Belki..
...
Orta çaplı bir grubun içinde herkesle tanıştığı gibi tanışmışlardı onlarda..
“Merhaba ben bayan x.”
“Memnun oldum bende bay z”

-Neden y harfini seçmedim biliyor musunuz? X ve y her zaman beraberlerdi.. Ayırmak mümkün olamazdı... Sadece matematik ve mantıkta bile olsa.. X denince akla Y gelirdi.. Oysa bu mutlu sonla biten bir hikaye değil ve onlar birbirlerine ait değiller.. X ve Y gibi değil.. X ve Z gibi... Her ne kadar Z her zaman üçüncü tekil kişi olsa da...

...
Bayan X, kendi halinde yaşayan oralarda da oldukça yeni biriydi..
Yeni insanlarla tanışmak, yeni başlangıçlar olarak geliyordu ona..
Bay Z de öyle bir şeydi işte..
Gruptaki herkesten biriydi..
Yeni bir başlangıçtı ama herkes gibiydi..
Bayan X oralarda yeni olduğu ve eskiye ait kayıpları çok büyük olduğundan temkinli davranıyordu herkese ve her şeye..
Ancak kendi gibiydi yine..
Orada geçirdiği en güzel günlerden biri olduğunu söylüyordu kısacık zaman diliminde bile o günün...
...
Bay Z ile herhangi bir düşüncesi olmamasına rağmen arkadaşları sayesinde ekleyip daha sonra da dışarı da görüşmüşlerdi...
Bayan X, Bay Z nin kadın ruhuna hitap ettiğini düşünüyordu aslında...
“Her kadın böyle bir arkadaş, dost ister. Çok şanslıyım” diye düşünüyordu...
Derken bir gün..
Bayan X ve Bay Z arasında yakınlaşma oldu..
Beklenen bir şey miydi?
Anlık bir olay mıydı?
Yoksa ihtiyaç mıydı?
Unutulmalı mıydı?
Unutulmamalı mı?
...
Sorulara cevaplar aranmaya bile zaman kalmadan gitti Bay Z..
Bayan X “ Gitme.. Kal.. Nolur..” demek istiyordu...
Bay Z gözlerinden okusun fark etsin ve gitmesin bırakmasın onu diye umut ediyordu...
Bay Z, bunları anlamadı bile ağlamaklı bakışlarından Bayan X in...
Soğuk bir öpücük ve zoraki sarılma ile çekti gitti...
Oysa Bayan X, “Ben arkamı döneyim,sen trip attığımı sanıp sarıl.. Oysa ben, sırf sen tüm gece yanımda kal ve sarıl bana diye arkamı döneyim... olur mu?” diyecekti Bay Z gitmeden...
Bay Z beklemedi bile Bayan X in diyeceklerini...
Ne gitme kal diyebildi..
Ne de sarılmasını sevdiğini...
Onun bir başka geldiğini...
Kaçamaktan çok başka olduğunu...
Daha önce “asla unutamam ve yerini kimse dolduramayacak” dediği adamı bile unutturduğunu..
Gitmesini istemediğini...
Ama diyemedi kaçar gibi giden Bay Z nin ardından...
Öylece baktı asansöre binerken Bay Z.
...
Yatağına döndüğünde “unutması gerektiğini,hiçbir şeyin olmadığını, birkaç öpücükten bir şey olmayacağını, abartmaması gerektiğini.. En önemlisi de hayatında biri olduğunu hatırlaması gerektiğini” yineledi kendine Bayan X.
“Hayatında birinin var olması....”
Büyük bir soru işaretiydi..
Gerçekten var mıydı?
Peki neden o gece olmuştu?
Bayan X in kafası o kadar çok karışmıştı ki bütün gece oturup sadece düşündü...
Hayatında kimseyi istemediğine karar verdi..
Olan biten her şeyi unutacaktı.
Uzun süre ne bir ilişki ne de devam eden ilişkisini istemiyordu..
Özgür olmak eskisi gibi kendi ileyken de mutlu olmak istiyordu..
Yeni umutlarla daldı uykuya Bayan X.
Sonra sabah oldu..
“Bugün her şey çok güzel olacak.” dedi yataktan kalkarken..
Havada sanki dileklerini duymuş gibiydi..
O kadar güzel, güneşli, aşk dolu, cıvıl cıvıldı ki..
İç geçirdi, arkadaşıyla buluşmaya gitti..
Sohbet esnasında Bay Z nin ona verdiği sözü hatırladı..
“Geleceğim” demişti Bay Z.
Gerçekten gelecek miydi?
Peki ya Bayan X?
O...
O nasıl davranacaktı?
Nasıl davranmalıydı...
Elini mi sıkmalıydı yoksa sarılmalı mıydı?
Yanağına mı öpücük kondurmalıydı yoksa boynu ile yanağı arasında kalan yere mi?
Yoksa öpmemeli miydi?
...
Bütün bu sorulara bir yandan cevap ararken Bayan X, Bay Z geldi ve tam karşısına oturdu..
Ne öpücük ne başka bir şey..
Hiçbiri olmadı..
Öylece iki arkadaş gibi oturdular..
Sohbet ettiler iki arkadaş gibi..
Bayan X kestiremiyordu nasıl davranacağını...
Belki de yaptığı en kötü şey Bay Z ye sormak olacaktı...
Tabii dayanamadı ve sordu..
Aldığı yanıtın “Unutalım her şeyi. Ben unuttum sende unutmalısın.” Olması hüzün olmasa da umudunu kırmıştı Bayan X in..
Bağlandığını düşünmüyordu Bay Z ye..
“Herhangi biriydi..” diyordu...
Diyordu ama, Bay Z yi her görüşünde, Bay Z den gelen her mesajda ya da aradığında ayrı bir heyecan duyuyordu..
Kalbi yerinden neden çıkacak gibi atıyordu?
...
Yazılarını süsleyen herhangi kadından biriydi belki de Bayan X de.
Böyle olacağını bekliyordu zaten sadece teselli bulmaya çalışmıştı Bayan X.
Belki.. demişti.
Sarılışını aklından çıkaramadığı, kaçmak istediğinde sığındığı yerdeki adam olduğuna inanmak istiyordu..
“Bir kez olsun...” diyordu..
“Belki bir kez olsun o’dur doğru olan..” diyordu..
Ya da sadece kendisini kandırıyordu..
Sonra düşündü de “Yazılarını süsleyen kadınlardan biri bile o olmadığına” karar verdi..
Öylesine, gerçekten de bir x ti hayatında Bayan X.
Bilirsiniz..
Her zaman bilinmeyendir X...
Bolca soru işaretlerini beraberinde getiren, aynı zamanda “bilinmeyenliğine” alışılandı X.
Bay Z de bunu diyordu..
Bunu istiyordu..
Belki de istediği bu değildi..
...

Uyumak çözüm olacak mıydı?
“Konuşma balonlarım noktalarla dolduğunda uyanmam gerektiğini anladım.” Diye hikayesini anlatan Bayan X..
Şimdi neden uyanamıyordu?
...
“Uyku zamanı” dedi Bayan X.
Ilaçlarını aldı ve “kabuslar.. bu gece olmasın” umuduyla uykuya daldı...


1 yorum: