29 Mart 2011 Salı

Sıyırma Noktası.

Sıyırma noktası gece gece.
Kırılma noktası gibi oldu bu da.
Midem bulanıyor, ekşiyor böyle kramplar falan..
O değilde kalbim cok kotu lan.
Ciddiyim.
Geçen gece ölücem sandım.
Nefesim kesildi.
Kalbım sıkıştı.
Ev halkınında benımde ödüm koptu.
Doktora gitmedim mi ?
Gittim tabii ama malum devlet dairesi halaa tahlilleri bekliyoruz.
Öğrenci olunca böyle oluyor lan.
Evde olsam annem anında çözmüştü sorunumu.
Garibim şimdi anca telefon acıyor gunde ellı kere "gittin mi annecım hastaneye? ne dediler? dıkkat etmıyorsun dımı kendıne orada? Sıkı gıyın. Izmırın havasına guvenme aman kızım sen alısık degılsın ıstanbullardan sonra oralara...." diye gidiyor annemin lafları..
Ama cidden ölüyordum lan.
Gözümün onunden geçti resmen her şey film şeridi gibi.
Ağladım ya.
Ölmekten öyle bir korktum ki "yeri değil lan hayır dur" falan dedim kendime.
Bu gece durup durup yazasım gelıyor.
Kafamda o kadar çok saçmalık var ki.
Atmam lazım hepsini ki rahatlayayım..
O değil de.
Sadece ben daha güzel lan.
Valla kimse gelmesin girmesin hayatıma.
Eskisi gibi arkadaşlarım ben olayım.
Sonra dengelerim kısa devre yapıyor.
...
Öyle işte.
Gidip uyicam ben.
Sabahın köründe dersim var.
Nasıl bir zihniyet lan bu da.
Cumartesi hem de sabahın körüne ders mi konur..
Ege işte.
Yapcak bişi yok.
Sike sike gitcez.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder