6 Temmuz 2011 Çarşamba

sometimes, it just happens..


Bazen..
Çok kalabalık bir ortam da bile yanlız kalırsın..
Hiç kimse olmadığını hissedersin yanında..
Bazense, o kalabalıkta kendi isteğinle yer alsan bile sen istemezsin yanında kimsenin olmasını..
Bazen sadece konuşmak istersin..
Bazense sadece susmak..
Bazen en çok ihtiyac duydugunun, bedenen yanında olması değil..
Ol(a)madığında bile yanındaymış gibi hissettirmesi olur.. 
Bazen bütün bencilliğinle sadece sevilmek istersin..
Bazense zarar görmeden sevmek..
Bazense bütün ihtiyacın olan güvende hissetmek olur..
Bazen sadece dokunmak istersin..
Bazense dokunmak bile imkansızken öylece yanında kalmak..
Sadece bütün istediğin huzur olur..
Mutlu olmak..
Herkesin istediği bir şey sanırım "mutlu olmak"..
Peki ya asıl soru şu..
Sevgiyi gerçekten hak ediyor muyuz?
Hak ediyorsak neden sahip olmak bu kadar zor..
Tamam kimse kolay yolla sahip olmak istemiyor..
Zorluklar yer yer olacaktır elbette..
Her şey bizim istediğimiz gibi..
Planladığımız gibi gitmek zorunda da değil..
Kimse hayallerimizdeki gibi olmak zorunda da değil..
En azından birazcık..
Mutluluğu..
Sevgiyi..
Saygıyı..
Huzuru..
Belki de aşk'ı tatmalı insan..
Ve bu..
Bu kadar da zor olmamalı..
En azından sevdiğin adam/kadın hayatındayken..

Ama bazen olabiliyor..
Bazen oluyor..
Bazen olur..
Bazen, sadece olur.. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder