16 Eylül 2011 Cuma

Aptal bir "ben"



Hiç pişanlıklarınız oldu mu?
Keşke zamanı geri alabilseydim dediğiniz?
Keşke dediğiniz?
Tekrar yaşasaydım dediğiniz?
Bir kez daha "o"na ait olsaydım dediğiniz..

En büyük pişmanlıklarımız her zaman en özensiz şekilde kendi hazırladıklarımız oluyor nedense..
Üzerinde çok fazlaca titreyip düşündüklerimizse yitip gidiyor sadece..

Hayatta yaptığı her şeyden pişmanlık duyan bir insan değilimdir aslında.
Bir kaç şeyden öteye gitmez pişmanlıklarım..
Hep bir pozitif yanını bulur ona sarılır devam ederim hayata.
Ama bazen..
Öyle bir insan girer ki hayatınıza..
Bir anda ne yapacağınızı, nasıl davranacağınızı bilemezsiniz..
"Her erkek/kadın gibi işte" kalıbını yıkıp geçer karşınızda..
Ne öyle bir sevgiye..
Ne de öyle birine alışık olmadığınız için yitirirsiniz onu..
Pişmanlık mı?
Şu an bile diz boyu..
Ama anılar çoook güzeldir arda kalan..
Topitop alıp parka gitmeler..
Sahilde fısıldanan o dizeler..
Otobüsten inerken şaşkınlık ve korku içerisinde gerçekleşen ilk öpücük..
Bir gün şayet çocuk yapmaya karar verirsem "baba" olmalı dedirten bir adam..
En çok neyi özlüyorum biliyor musunuz?
O çook güzel sarılıyordu..
Masmavi gözleri vardı ve huzur veriyordu..
Peltek olmasını da çok seviyordum..

Ne öğrendim biliyor musunuz?
Eğer biri gerçekten farklıysa..
Korkuyorsanız..
Sadece geçmesini bekleyin..
Kendinize onun için zaman verin..
Tadını çıkarın her saniyesinin..
Bahaneler arkasına saklanmayın korktuğunuz için..
"Canım yandı ve korkuyorum" diyin.
Eğer elinizden tutmuyorsa o zaman sığının boş bahanelerinizin ardına.
Sonra da seneler sonra bir melodi duyun..
Ve hatırlayın onu ne çok özlediğinizi..
Aramaya korktuğunuzu..
Kaybetmekten ne kadar da korktuğunuzu..
Size ne denli büyük duvarlar ördüğünü..
Ve sonra ne kadar da aptal olduğunuzu tekrarlayın kendinize.
Ağlayın sızlayın..
Sonra böyle bir blog yazın bütün gerçekliği ile ilk kez.
Bütün anıları tekrar yaşayıp ağlayın.
Sonra da "belki de hayatında şu anda birisi vardır ve gerçekten de mutludur." diyin.
Canınız acıyacak.
Ağlayacaksınız.
Özleyeceksiniz..
Özlemişsiniz de zaten.
Ama bir daha tekrarlamayacaksınız..

En büyük pişmanlığınızda "keşke bu deneyimi öğreten o olmasaydı." olacak..

1 yorum:

  1. Bir gün şayet çocuk yapmaya karar verirsem "baba" olmalı dedirten bir adam....

    YanıtlaSil